એક તારી યાદમાં વરસાદ આવે તો બને.
એમ મારી આંખમાં વરસાદ આવે તો બને.
વાટ તારા આવવાની જોઇ હું બેઠો રહું,
ને કશાની રાહમાં વરસાદ આવે તો બને.
તું અને હું એકલા સાગર કિનારે હોઇએ,
કોઇ એવી સાંજમાં વરસાદ આવે તો બને.
રાત ઢળતા વાત ખૂટે હાથ છૂટે હાથથી,
બેય ખાલી હાથમાં વરસાદ આવે તો બને.
નેહની જાણે કટારી,માછલી શી આંખ તારી.
ખૂબ લાગે છે પિયારી,માછલી શી આંખ તારી.
એક પળ, બસ એક પળ આવી મળે,
સૌ વ્યથાઓ તો જ મારી આ ટળે.
હાથ જે ક્યારેય ના, જો મેળવે,
કેમ એને હું કહું કે મળ ગળે.
ગ્રીષ્મ્ની બપોરની વેળાએ
ઊભો છું,
તારી પ્રતીક્ષામાં રત
ગુલમ્હોર તળે.
જાણે યૌવનમદથી છકેલી
કો’ નદી સરીખી
આવતી જોઉં છું તને
દૂરથી
ને હુંયે બની જાઉં છું,
દરિયો
ઘૂઘવતો
બે ઘડી…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો! પ્રેમદીવાની મીરાં રે…
મનમોહનકો ચાહત, ગાવત ગાન ગહન ગંભીરા રે,
શબદ-મૌજ લહેરાય, વાય કંઇ મોઘમ મંદ સમીરા રે…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો!…
બિરહ અગન ઝોંકાય, થાય કંઇ નખશિખ મિલન અધીરા રે,
ગગન પુકાર ઉઠાવી, આવી ભવસાગરને તીરા રે…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો!…
અનહદ પ્રતીત સંગે, અંગે અનંત વ્યાપી પીરા રે,
કુ્છ સહજો, કુછ અક્કા જાણે, પ્રમાણે કુછ કબીરા રે…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો!…
એક હથ તંબૂર ખાલી, ઝાલી દૂજે હથ મંજીરા રે,
વસ્તુ વિરથ ન ઇચ્છે, પ્રીચ્છે મનમન મસ્ત ફકીરા રે…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો!…
કુટુંબ કબીલા સહોદર, ઘર-બર ઝરઝવેરાત, હીરા રે,
પ્રપંચ પદ સહુ છોડ્યાં, ઓઢ્યા અખંડ અંગ મલીરા રે…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો!…
મીરાં બહુત બહુત બડભાગી, ત્યાગી લગરીક લીરા રે,
અવીનાશીના ગુણને ગાવે, પાવે હરિરસ મદિરા રે…
પ્રેમદીવાની મીરાં સાધો!…
કાગળની બરાબર મધ્યમાં
ઊભો છું-એક પગ હવામાં અદ્ધ્રર રાખીને
જાણે પદાસન રત કોઇ ઋષિ
દ્રષ્ટિ સ્થિર કે ચાંચ?
મત્સ્ય્વેધન મસ્ત અર્જુન જ જોઇ લ્યો!
તાકું છું,
સપાટી પર તરતા એક એક શબ્દને.
અચાનક
‘ડબળક’ કરતું હાલી ઊઠે છે વારિ.
પછી તો ગોળ ગોળ વલયો-
ને
વચ્ચે ઊભેલો હું-એક પગે.
આંખમાં સપડાયો છે એક શબ્દ
છટકણા મત્સ્ય જેવો, લિસ્સો.
ક્ષણિક ઝપાઝપી
પછી
આંખ ઊંચી કરી
જ્યાં પગ ઉપાડવા જાઉં છું તો-
ગોઠણ સુધી ગારો….ગારો…..
જિંદગી વીતે સનમની યાદમાં.
એટલું આપો મને વરદાનમા.
ગીત જે ગાયાં હતાં એકાંતમાં,
એ જ ગીતો ગાવ છું હું ગાનમાં.
પ્રેમની, હા પ્રેમની, હા પ્રેમની ગાશું ગઝલ.
જિંદગી આખી અમે તો એમની ગાશું ગઝલ.
રાત એ, આ૫ણી સૌ મુલાકાતની યાદ છે?
ચોતરફ પાથરી’તી અમે ચાંદની યાદ છે?
જે ગણો તે હવે માલસામાનમાં ઘર મહીં,
હે સખી! માત્રને માત્ર બસ, આ૫ની યાદ છે.
વેદનાની વાત લઇને આવ, તું.
આવ, તારી જાત લઇને આવ, તું.
કાંઇ જો, ના હાથમાં આવે તને,
છેવટે આઘાત લઇને આવ, તું.
મૂળથી નાખે ઉખેડી છો મને,
બે’ક ઝંઝાવાત લઇને આવ, તું.
આમ જાસા મોકલે કૈં નહિ વળે,
તારી સૌ ઠકરાત લઇને આવ, તું.
ના નથી બીજું કૈં એ, નકી પ્રેમ છે,
હા હજી છે મને તુજ થકી પ્રેમ છે.
માન કે માન ના તું સખી! પ્રેમ છે,
વિશ્વાસ ના હોય તો લે લખી, પ્રેમ છે.
એમની સહેજ લાગે કમી પ્રેમ છે,
તો તમે માનજો કાયમી પ્રેમ છે.
કૃષ્ણની વાગતી વાંસળી પ્રેમ છે,
રાધિકા જો જઈને મળી પ્રેમ છે.
आंखो में इश्केदरिया हो, होठों पे बस कुछ वादे हो.
कट जायेंगे यूं ही रास्ते गर दिल में उनकी यादे हो.
क्या है परबत, क्या है समदर? सब हट जायेंगे रास्ते से,
इतना काफी होता है की मन में पक्के ईरादे हो.
આંખો મહીં આંસુ બનીને આવશે, ન્હોતી ખબર.
એ આમ ઓચિંતા જ તે ભીંજાવશે, ન્હોતી ખબર.
